Spojrzenia w przyszłość – kierunki edukacji. Autor: Karolina Pol

Tak jak człowiek jest istotą społeczną, tak edukacja ma również wymiar społeczny. Każda osoba, którą spotykamy na swojej życiowej drodze ma wpływ na to, czego się uczymy, jak się uczymy i jaką mamy motywację do poszerzania swojej wiedzy.

Na czym polega nauka? Przede wszystkim na tym, że wychodzimy do świata, którego fragmenty krok po kroku poznajemy lub przybliżamy go dzieciom od najmłodszych lat w przedszkolach, szkołach i innych placówkach oświatowych. Właśnie dzięki wsparciu nauczycieli dzieci nabywają umiejętności, które tworzą fundamenty dla sposobów przyswajania wiedzy także w życiu dorosłym.

To dzięki kierownictwu nauczycieli, dzieci rozwijają się w zakresie sfer takich jak: poznawcza, fizyczna, emocjonalna i społeczna. Ich rola w życiu każdego człowieka jest nadrzędna i niezwykle wartościowa.

Gdyby przyjrzeć się dokładnie cechom przedstawicieli wszystkich zwodów świata, to osoby wykonujące zawód nauczyciela, poza tym, że wychowują i uczą, w swojej codziennej pracy wykorzystują predyspozycje do wykonywania wszystkich istniejących zawodów. Są np. menadżerami, kierownikami, logistykami, prezenterami, aktorami – takich przykładów można by mnożyć… Ich rola w życiu każdego człowieka jest nieoceniona.

Przyszłość edukacji w Polsce powinna opierać się na szeroko pojętym wsparciu zawodu nauczyciela. Każdy z nas, począwszy od najmłodszych lat był pod jego opieką. Nie wykonywalibyśmy swojej codziennej pracy, gdyby nie nauczyciele edukacji elementarnej, w następnej kolejności Ci, których spotkaliśmy w szkołach na wszystkich etapach edukacyjnych, kończąc na nauczycielach, wykładowcach akademickich, którzy przygotowywali nas do wykonywania zawodów, w których się specjalizujemy.

Edukacja w Polsce ma charakter powszechny i dobrze, jeśli wyposaża nas w narzędzia i umiejętności przydatne nam w życiu codziennym. Nowy kierunek edukacji, o który zaczynają dbać nauczyciele w Polsce i który stanowi dla nich priorytet, a zarazem wyzwanie, to  przygotowanie uczniów do wykonywania w przyszłości zawodów, których jeszcze dzisiaj nie znamy. Współczesna szkoła powinna dbać przede wszystkim o rozwój kompetencji miękkich, umiejętności komunikacyjnych (zarówno werbalnych, jak i niewerbalnych) oraz o to, abyśmy szli z prądem nowych technologii.

W świetle zreformowanej edukacji stopniowo zaczął odwracać się kierunek sposobu nauczania w Polsce. Odchodzimy od metod wykładowych, tym samym kładąc nacisk na działania twórcze, pracę metodą projektu, stworzenie eduaktoriów, pozwalających uczniom na naukę opartą na doświadczeniu oraz wykorzystywaniu możliwie największej liczby zmysłów. Zdezaktualizowało się wyjście od teorii do przykładu, ponieważ najefektywniejsze dla naszego rozwoju jest samodzielne poszukiwanie reguły dla przykładów i doświadczeń, z którymi mamy rzeczywisty kontakt.

Nauka integrująca treści różnych przedmiotów pozwoliłaby na rozumienie świata i lepszą w nim adaptację. Można powiedzieć, że od wielu, wielu lat nadrzędnym pytaniem stawianym przez uczniów jest pytanie o przydatność treści przekazywanych w szkole i możliwość ich zastosowania w życiu, w perspektywie funkcjonowania poza szkołą.

Jest to analogiczne do wyzwania polegającego na przenoszeniu nowej wiedzy o świecie z zakresu różnorakich dziedzin nauki do edukacji, w sensie działań dydaktycznych. Nauczyciele są grupą społeczną, która w niezwykle dużym procencie dba o samorozwój i aktualizację swojej wiedzy. Zdobytą wiedzę na temat innowacyjnych rozwiązań, ciekawych metod edukacyjnych i nawet odkryć neurobiologii wcielają w życie w czasie prowadzonych przez siebie lekcji.

Jedną z koncepcji, którą uważam za obowiązkową dla edukacji dziś i w przyszłości w Polsce jest neurodydaktyka. Znajomość odkryć neurobiologii i wciąż aktualizowana wiedza na temat funkcjonowania mózgu człowieka pozwala na efektywniejszą i atrakcyjniejszą edukację zarówno z perspektywy uczniów, jak i nauczycieli. Dzięki neurodydaktyce odejdziemy od stereotypowego skojarzenia ze szkołą jako budynkiem. Zaczniemy postrzegać szkołę nie jako zamkniętą przestrzeń, otoczoną murami, lecz miejsce spotkań, przestrzeni dla edukacji społecznej skupionej na relacjach.

Otwartość na ludzi, na zmiany, brak strachu i oporu przed nowościami oraz elastyczność i kreatywność są kierunkami edukacji przyszłości. Dzięki nim każdy nauczyciel i uczeń będzie potrafił odnaleźć się w biurokratycznym systemie, dokumentach, które są dla naszego funkcjonowania w zawodzie najważniejsze i nadrzędne.

Pozwólmy sobie na możliwość i swobodę interpretacji, która jest słowem kluczem dla naszego funkcjonowania w świecie – również w tym zawodowym. Poszukujmy rozwiązań najlepszych dla nas i naszych podopiecznych, przy czym nie zapominajmy o sobie i o stworzeniu sobie komfortowych warunków do pracy w środowisku zawodowym.

Autor: Pol Karolina

Właścicielka firmy EduKaPol Szkolenia

– trenerka od 2013 roku prowadzi szkolenia dla nauczycieli wszystkich poziomów edukacyjnych na terenie całej Polski;
– 1. miejsce w Rumi; 9. miejsce w województwie Pomorskim w konkursie „Nauczyciel na medal”;
– organizatorka akcji „Książka czeka”;
– nauczycielka języka polskiego, wiedzy o kulturze, egzaminatorka, dyrektorka przedszkola, redaktorka książek, prelegentka wielu konferencji;
– doktorantka Instytutu Polonistyki UG;
– realizatorka projektu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Ponowoczesna dydaktyka polonistyczna. Teoria i praktyka”;
– ekspertka w programie TVP „Wielka Matura Polaków”.

edukapolszkolenia@gmail.com

facebook
instagram

 

Szukamy liderów – szukamy ciebie.
Rada Ekspertów na 100-lecie Niepodległości Polski – dowiedz się więcej, przyłącz się.

Related Post